نماز مستان

یادمه یه روز  کوچولوهای پشمالویه حراست و  هسته گزینش  سئوال کردن ازم :

- " نماز میخونی ؟ " 

گفتم :

- " به آداب مستان "

...گذشت ... و چندی بعد ...

دلبری ف پری وش   هم روزی سئوال کرد در بزمی  که :

- " شراب می خوری  ؟"

گفتم :

- " به آداب می پرستان "

در هر دو جا - که  یک جا بود - سوال یکی  بود و پاسخ یکی بود -  نمازی میگزارم مستانه  .... جامی زنم می پرستانه ...

خواهی پرسید کدام است این نماز ؟

می گویمت این هم آموزش نماز مستان به روایت مغ بچه باده فروش مولانا  :

.....................

 

چو نماز شام  ... هر کس ...  بنهد چراغ و خوانی                                   

                                     منم ... و .... خیال یاری .... غم و نوحه و فغانی

چو وضو ...   ز اشک سازم  .... بود آتشین  .....  نمازم

                                      در مسجدم بسوزد ....... چو بدو رسد ....  اذانی

رخ قبله ام   .... کجا شد ؟  ..... که نماز من ......  قضا شد

                                      ز قضا  ..... رسد هماره  ..... به من و تو .....  امتحانی

عجبا .....  نماز مستان .....  تو بگو   ....  درست هست آن ؟

                                       که نداند او  ....  زمانی ...  نشناسد او  ... مکانی

عجبا  .... دو رکعت است این  ؟    .... عجبا ....  که هشتمین  ... است

                                     عجبا .... چه سوره خواندم  ؟ .... چو نداشتم  ... زبانی

در حق .... چگونه  ...کوبم  ؟ .... که نه دست ماند ... و  ... نه دل

                                      دل و دست  .... چون  ... تو بردی  ... بده ای خدا  ... امانی

به خدا ... خبر ندارم  .... چو نماز می گزارم                                           

                                    که تمام شد رکوعی ....  که امام شد ....  فلانی

پس از این ...  چو سایه باشم  ... پس و پیش هر امامی                        

                                     که بکاهم ...  و   . ...  فزایم  .... ز حراک  ...  سایه بانی

به رکوع سایه ...  منگر ... به قیام  ...  سایه ....  بنگر 

                                       مطلب ... ز سایه ... قصدی  ... مطلب  ... ز سایه  ... جانی

ز حساب  .... رست سایه  .... که به جان غیر  ....  جنبد 

                                     که همی  زند ...  دو دستک ... که کجاست  ...  سایه دانی ؟

چو شه است ... سایه بانم  ... چو روان شود ...  روانم 

                                     چو نشیند ...  او  ... نشستم   ...  به کرانه  ... دکانی

چو مرا نماند ... مایه ...  منم  ... و  ...  حدیث سایه

                                           چه کند ... دهان سایه ...  تبعیت ...  دهانی

نکنی خمش برادر  ... چو پری ...  ز  ...  آب  ... و   ...  آذر  

                                         ز سبو  ...  همان تلابد  ... که در او کنند ... یا نی

/ 2 نظر / 4 بازدید
شیدای مجنون

عارفان را شمع و شاهد نيست از بيرون خويش خون انگوري نخورده باده شان هم خون خويش ساعتي ميزان آني، ساعتي موزون اين بعد از اين ميزان خودشو تا شوي موزون خويش گر تو فرعون مني از مصر تن بيرون كن در درون حالي بيني موسي و هارون خويش لنگري از گنج مادون بسته‌اي بر پاي جاي تا فروتر مي‌روي هر روز با قارون خويش يونسي ديدم نشسته بر لب درياي عشق گفتمش چوني؟ جوابم داد بر قانون خويش گفت بودم اندرين دريا غذاي ماهي‌اي پس چو حرف نون خميدم تاشدم ذوالنون خويش زين سپس ما را مگو چوني و از چون درگذر چون زچوني دم زند آنكس كه شد بي چون خويش

شیدای مجنون..ساغر

من مناجات درختان رادرهنگام سحر...رقص عطرگل یخ رابا باد...نفس پاک شقایق رادرسینه ی کوه...صحبت چلچله راباصبح...نبض پاینده ی هستی رادرگندمزار...گردش رنگ وطراوت رادرگونه ی گل...همه رامی شنوم می بینم...... من به این جمله نمی اندیشم به تومی اندیشم...ای سروپاهمه خوبی.. تک وتنهابه تو می اندیشم...همه وقت...همه جا.....من به هرحال که باشم به تو می اندیشم تو بدان این راتنهاتوبدان...!توبیا...توبمان بامن تنها توبمان!... جای مهتاب به تاریکی شبهاتوبتاب.. من فدای توبه جای همه گلهاتوبخند... اینک این من که به پای تو درافتادم باز... ریسمانی کن ازآن موی دراز توبگیر توببند... توبخواه پاسخ چلچله هاراتوبگو..قصه ی ابرو هواروتوبخوان...توبمان دردل ساغرهستی توبجوش... من همین یک نفس ازجرعه ی جانم باقیست...آخرین جرعه ی این جام تهی راتوبنوش...